Kronika odbudowy mostu we Fronołowie w latach 1946-48
Dodane przez Admin dnia Października 01 2008 20:23:24
Kronika odbudowy mostu kolejowego na rzece Bug
na linii Siedlce – Czeremcha w miejscowości Fronołów w latach 1946 - 1948,
spisana przez Wojciecha Majewskiego, kierownika odcinka robót na moście we Fronołowie


Dnia 1.sierpnia 1946 r. zostałem mianowany przez Dyrekcję Odbudowy Węzła Warszawskiego kierownikiem odcinka robót obejmującego odbudowę mostu kolejowego na rzece Bug na linii Siedlce – Czeremcha, w miejscowości Fronołów, zniszczonego przez Niemców w odwrocie z ZSRR.

Most obejmował trzy przęsła po 90 m oraz przyczółki. Była to konstrukcja stalowa, kratowa, oparta na murowanych blokach kamiennych, stanowiących filary.

Zniszczenia poza kostrukcją stalową obejmowały filary do poziomu wody z tym, że jeden filar był zniszczony do głębokości około 5 m poniżej lustra wody.

Jako firmę pracującą przy odbudowie zastałem firmę „Łukawski”, pod kierownictwem inżyniera Kazimierza Czerniewskiego, zastępcą inż. Mieczysławem Laure. Obaj inżynierowie z zawodu byli mechanikami mającymi z mostami małe doświadczenie. Robotnikami kierował majster Stanisław Żelaziński. Cała ta ekipa, ubożuchno wyposażona, zajmowała się wyciaganiem złomu z rzeki a odbudową mostu nie zajmowała się.

Na jesieni 1946 roku firma zbankrutowała, pozostawiając całą ekipę bez pracy. Dyrekcja Odbudowy Węzła Warszawskiego zdecydowała gospodarczym sposobem prowadzić w zimie 1947 roku roboty utrzymujące zarówno administrację, jak i robotników zajętych wyciaganiem żelastwa z Bugu i cięciem go na złom, wysyłany na Śląsk do hut.

Na wiosnę 1947 roku prowadzenie odbudowy, wraz z całą ekipą, przejęło Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych P.R.K. 7. Przystąpiono niezwłocznie do odbudowy filarów, wykorzystując gruz z rozbitych filarów uzupełniony betonem.

Taki stan trwał do końca marca 1948 roku. Filary zostały całkowicie odbudowane z tym, że jeden filar (na wyspie), został odbudowany z użyciem robót kesonowych – trzeba było zejść 5 m poniżej poziomu wody. Do wykonania tych robót przyczyniła się firma pod kierownictwem inż. Czarnoty – Bojarskiego i p. Kabaczyńskiego. Do robót kesonowych zastosowano specjalistyczny sprzęt i fachowo wykształconą załogę.

Z dniem 1.kwietnia 1948 roku roboty przejęła śląska firma Mostostal, pod kierownictwem inż. Mirosława Morskiego. Wybudowano całe zaplecze budowy – magazynowe, biurowe i mieszkaniowe, sprowadzono specjalistyczny sprzęt. Przewieziono całą stalowa konstrukcję z Platerowa, gdzie była tymczasowo zmagazynowana. Kierownikiem montażu o dużym doświadczeniu był Stanisław Gromulski. Montaż ze wszystkimi połączeniami nitowanymi ukończono w sierpniu 1948 roku, a most oddano do użytku 22 sierpnia 1948 roku, z uprzednim poświęceniem i całonocną zabawą.

Ja wróciłem do Warszawy na początku września 1948 roku.


Wojciech Majewski

Post scriptum: